اطلاعات دیجیتال ما در لوح های فشرده (cd , dvd) چقدر امنیت دارند؟ در هارد دیسک های چطور؟ آیا این اطلاعات به صورت نامحدود زمانی بر روی دستگاههای ذخیره سازی در دسترس خواهند بود؟ جواب این سوال قطعا خیر است، اما این واقعیت با چیزی که در تبلیغاتها عنوان می‌شود بسیار متفاوت‌تر است، تقریبا تعداد اندکی از ابزارهای ذخیره سازی اطلاعات هستند که میتوانند به سلامت به سن ده سالگی برسند.

اطلاعات دیجیتال ما به فرض تهیه نسخه پشتیبان متعدد به چه میزان میتوانند امنیت داشته باشند؟ جواب این سوال کمی پیچیده خواهد بود، بسته به تعداد نسخه های پشتیبان و نوع فایل میتواند پاسخی متفاوت داشته باشد.

چرا این حرفها را میزنم؟ سه سال پیش در اثر سوختن هارد اکسترنال 2 ترابایتی‌ام، بخش تقریبا تمام اطلاعاتم از بین رفت، آن روزها شدیدا دنبال راه حلی بودم که کمترین خطر از بین رفتن داده ها را داشته باشد، جوابی که در گروهها، ایمیل لیست ها و کانالهای ارتباطی تخصصی یافتم این بود : «اگر خطر آتش سوزی، سیل و … را در نظر نگیریم، تنها راه ایمن نوشتن بر روی کاغذ و نگهداری آن است، در غیر این صورت هک کرد بر روی کتیبه های سنگی»

جوابی که متاسفانه واقعی ترین جواب ممکن در این مورد است، آیا واقعا میتوان با توجه به میزان رو به افزایش اطلاعات در جهان، چنین روشهایی را برای حفظ داده ها به کار برد؟ جواب این سوال هم خیر است، اما اطمینان به داده هایی که براساس چینش صفر و یک ها به واسطه الکترون‌های ناپایدار به چه حد باید باشد؟ شاید به میزان اهمیت اطلاعالتی که باید حفظ شوند.

این سوال‌ها امروز بعد از سه سال ذهنم را درگیر کرده بود، واقعا چرا با توجه به ابعاد غیر قابل باور پیشرفت تکنولوژی الکترونیک و کامپیوتر باز هم نمیتوان به ثبات نسبی در این مورد اطمینان داشت؟

امروز تعدادی فایل مربوط به ماکروسافت آفیس در حین انتقال از یک دستگاه به دستگاه دیگری، غیر قابل استفاده شد! خوب این برای فردی که «صفر و یک» سر و کار دارد، شاید طبیعی باشد ولی برای استفاده کننده غیر متخصص که اطلاعات حساس کاری خود را بر مبنای تکنولوژی های نوین مبادله میکند، میتواند بسیار دردناک و غیر قابل باور باشد.

جواب سوال امنیت را میتوان در گراف‌های پیشرفت علم در حوزه های مختلف فناوری اطلاعات دید، پیشرفت تکنولوژي در حوزه امنیت بسیار عقب‌تر از نوین‌ترین موضوعاتی است که حتی در سال اخیر به تازگی مطرح شده اند.

دلایل مختلفی را میتوان برای این موضوع بر شمرده، از دلایل فنی و تکنولوژیک تا دلایل اقتصادی و سیاسی، اما واقعیت تلخی که وجود دارد این است که در تکنولوژی های نوین ما امکانات بسیار بسیار زیادی را به دست آورده ایم اما در مقابل و به مرور زمان در حوزه امنیت اطلاعات چه از نظر تکنولوژیک و چه از دیدگاههای اجتماعی، حریم خصوصی و حقوقی بسیار از دست داده ایم و شاید تا وقتی رفاه بر امنیت اولویت داشته باشد و بودجه ها برای افزایش رفاه میلیون‌ها برابر بودجه‌ها برای افزایش امنیت باشد، این رویه ادامه خواهد یافت.

پی نوشت : نرم افزارها و سخت افزار‌های اوپن‌سورس که دارای پایداری و امنیت بیشتری هستند، نیز وجود دارد ولی امنیت بیشتر مساوی اطمینان و از پایداری داده و از بین نرفتن بی دلیل داده ها به دلیل یک نقص ناپیدای نرم افزاری یا سخت افزاری نیست و دوم اینکه این نرم افزارها و سخت افزارها به دلایل گوناگون معمولا اقتصادی در دسترس همگان نیست.

نوشته : کاوه رضائی